Transport na potrzeby własne. Przedsiębiorca nie prowadzący firmy transportowej, który chciałby wykorzystać swój pojazd w działalności na przykład w celu dowiezienia swojego towaru lub maszyn do miejsca wykonywania pracy lub klienta, musi musi uzyskać zaświadczenie na przewóz drogowy na potrzeby własne. Dokument ten upoważnia do prowadzenia transportu drogowego jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej. Przewóz taki nazywa się niezarobkowym przewozem na potrzeby własne
Zgodnie z definicją przewozem drogowym na potrzeby własne określany niezarobkowy przewóz drogowy, a więc każdy przejazd pojazdu po drogach publicznych z pasażerami lub bez, załadowanego lub bez ładunku, przeznaczonego do nieodpłatnego krajowego i międzynarodowego przewozu drogowego osób lub rzeczy, wykonywany przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej, spełniający łącznie następujące warunki:
- pojazdy samochodowe używane do przewozu są prowadzone przez przedsiębiorcę lub jego pracowników,
- przedsiębiorca legitymuje się tytułem prawnym do dysponowania pojazdami samochodowymi,
- w przypadku przejazdu pojazdu załadowanego – rzeczy przewożone są własnością przedsiębiorcy lub zostały przez niego sprzedane, kupione, wynajęte, wydzierżawione, wyprodukowane, wydobyte, przetworzone lub naprawione albo celem przejazdu jest przewóz osób lub rzeczy z przedsiębiorstwa lub do przedsiębiorstwa na jego własne potrzeby, a także przewóz pracowników i ich rodzin,
- d) nie jest przewozem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie usług turystycznych.
- art. 4 pkt 4 i art. 33 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r., poz. 1265 ze zm.)
Zaświadczenie na przewóz drogowy na potrzeby własne
Aby wykonywać przewóz drogowy na potrzeby własne należy uzyskać odpowiednie zaświadczenie. Dokument ten potwierdza zgłoszenie przez przedsiębiorcę prowadzenia przewozów drogowych jako działalności pomocniczej w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej.
Zaświadczenie zawiera:
- nazwę firmy,
- siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres,
- numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca taki numer posiada, lub numer identyfikacji podatkowej (NIP),
- rodzaj i zakres wykonywania przewozów drogowych na potrzeby własne,
- rodzaj i liczbę pojazdów samochodowych.
Przedsiębiorca, który otrzymał zaświadczenie jest obowiązany zgłaszać organowi, który ją udzielił, w formie pisemnej, wszystkie zmiany wyżej wymienionych danych, nie później niż w terminie 28 dni od dnia ich powstania.
Zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaświadczenia wydaje właściwy dla siedziby przedsiębiorcy wydział komunikacji urzędu miasta lub starosta na czas nieokreślony. Uprawnia on do wykonywania przewozów wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zaświadczenie jest ważne bezterminowo.
Ile zapłacisz za zaświadczenie na krajowy niezarobkowy przewóz drogowy?
500 zł – opłata za wydanie zaświadczenia
Opłatę wpłacasz na konto starostwa lub urzędu miasta, w którym składasz wniosek o zaświadczenie.
17 zł – opłata skarbowa za pełnomocnictwo (opcjonalne)
Jeśli działasz przez pełnomocnika, musisz zapłacić za pełnomocnictwo. Nie zapłacisz za pełnomocnictwo udzielone mężowi, żonie, dzieciom, rodzicom, dziadkom, wnukom lub rodzeństwu.
Zaświadczenie na międzynarodowy niezarobkowy przewóz drogowy oraz wypis lub wypisy z zaświadczenia wydaje Główny Inspektor Transportu Drogowego na okres do 5 lat. Uprawnia on do wykonywania przewozów z przekroczeniem granicy Rzeczypospolitej Polskiej. Dokument ten uprawnia również do wykonywania niezarobkowego przewozu drogowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z rodzajem przewozów w nim określonych.
Zwolnienie z obowiązku uzyskania zaświadczenia:
Obowiązek uzyskania zaświadczenia o przewozie na potrzeby własne, nie dotyczy przewozów drogowych wykonywanych:
- w ramach powszechnych usług pocztowych;
- przez podmioty, niebędące przedsiębiorcami, z tym że w przypadku działalności wytwórczej w rolnictwie dotyczącej upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego obowiązek uzyskania zaświadczenia nie dotyczy rolnika w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2019 r. poz. 299 i 303);
- przez przedsiębiorców posiadających uprawnienia do wykonywania transportu drogowego.