Droga wewnętrzna jest drogą niepubliczną najczęściej oznakowana znakiem D-46. Droga wewnętrzna może być zamkniętą lub otwartą drogą osiedlową. Droga ta znajduje się zawsze na terenie prywatnym, chociaż leży w obrębie obszaru danej miejscowości.
Mogą to być np. drogi osiedlowe lub drogi dojazdowe do gruntów i posesji. Jednak w rozumieniu ustawy o drogach publicznych nie są one drogami publicznymi – nawet wówczas, gdy pozostają ogólnodostępne. Kodeks ruchu przewiduje dla nich znak D-46, ale nie muszą być oznakowane. Nie obowiązują na nich przepisy ruchu drogowego. Zasady poruszania się po drodze wewnętrznej ustala właściciel drogi.
Na drogach wewnętrznych można poruszać się pojazdem, który nie ma aktualnego OC lub nie jest dopuszczony do ruchu i nie ma tablic rejestracyjnych. Właściciel takiego terenu, może wykorzystywać przebudowane pojazdy. Wózki widłowe oraz inne pojazdy transportowe, wykorzystywane np. w firmach, także nie muszą mieć być zarejestrowane.
Na drodze wewnętrznej nie obowiązują także standardowe przepisy dotyczące parkowania, oświetlenia czy stanu technicznego pojazdu. Nie ma obowiązku jazdy z włączonymi światłami w dzień.
Na drodze wewnętrznej nadal obowiązują przepisy, które zabraniają jazdy kierowcom, będącym pod wpływem alkoholu lub środków odurzających.